فرشته ی مهربانم . مادر ...

بوسه های تبریکم را در رود جاری اشکهایم می ریزم ...

وقتی پیغامم به نگاهت رسید مرا برای همه ی دردهایی که به دلت دادم ببخش ...

مادر فرشته خویم ،روزت مبارک ...

 

و تو ،

مرد محبوبم ،

امروز را برایم مقدستر کردی . درست از همان لحظه ای که این بلوری شدنم را در گوشم با زمزمه ی تبریکت افتخارآمیز و لذت بخش کردی .

و با توام خداوند ...

برای اینهمه موهبت تو را سپاس میکنم و مدیون این روزها هستم که فرصتی برای یادآوری دوباره ام می شود ...

 

 

                             

نوشته شده در شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1391ساعت 16:26 توسط زهره برهانی|